Eibarko euskara hiztegia
jakittun
1.
[jakitun]
.
iz. / izond.
(
TE).
Sabio,-a,
culto,-a,
erudito,-a.
Asko dakixana, jakintsua.
Gizon jakittuna galdu genduan haren heriotziakin. / Con su muerte perdimos un hombre sabio. /
Bada Plaentxian gizon bat herriko guztiak jakittuntzat daukena; baiña jakintsu gehixenen antzera "despistau" haundi bat ei da. (Zirik 111).
Ik.
jakintsu.
2.
[jakitun]
.
(
OEH).
Sabedor,-a,
conocedor,-a,
que está al corriente.
Jakittun egin. (Zirik 98).
Egin, egon, ipini, jarri aditzekin erabiltzen da.